karmana

Jakiś czas temu Ktoś niezwykły polecił mi jego publikacje. Powiedział, że w jego książkach znajdę ogrom pozytywnych myśli, życiowych rad i cennych wskazówek. Niestety zaczęłam od „najtrudniejszej” pozycji, i poddałam się po kilkunastu stronach, po jakimś czasie spróbowałam znowu, i po raz kolejny nie przebrnęłam przez lekturę. Do trzech razy sztuka… Tym razem sięgnęłam po Być jak płynąca rzeka. Czytam, znajduję, i zapisuję …

Poprzez działanie objawia się nasza myśl. Nawet drobny gest może okazać się fałszywy, dlatego musimy we wszystkim dążyć do doskonałości, myśleć o szczegółach, tak opanować technikę, by stała się czymś podświadomym. Intuicja nie ma nic wspólnego z rutyną, lecz ze stanem ducha, który jest poza wszelką techniką.

[…] 1. Możesz dokonywać wielkich rzeczy, ale nigdy nie zapominaj, że istnieje dłoń, która kieruje Twoimi krokami. Ta dłoń to Bóg i to On prowadzi Cię zgodnie ze swoją wolą.
2. Naucz się znosić cierpienie, bo dzięki temu wyrośniesz na dobrego człowieka.
3. Zapamiętaj, że poprawianie nie jest niczym złym, przeciwnie, jest bardzo ważne, bo gwarantuje uczciwe postępowanie.
4. Nieważna jest otoczka, tylko to co w środku. Dlatego zawsze wsłuchuj się w to, co dzieje się w Tobie.
5. Pamiętaj, że wszystko co uczynisz w życiu, zostawi jakiś ślad. Dlatego miej świadomość tego, co robisz.
Pamiętaj o tych pięciu ważnych cechach i jeśli będziesz je odpowiednio pielęgnował, zawsze będziesz żył w zgodzie ze światem.

Trzeba umieć walczyć o swoje marzenia, ale trzeba też wiedzieć, które drogi są nie do przebycia, i zachować siły na przejście innymi ścieżkami.

Słowa nie wystarczą, bo jeśli nie są przekuwane w czyn „przynoszą tylko szkodę”.

Myślę, że szczęście jest takim małym człowieczkiem, który bawi się z nami w chowanego. Wydaje się nam, że schował się za drzewem, a on jest akurat gdzie indziej. Nawet, gdy nie chcemy się już z nim bawić, to on nigdy nie chce przestać i kusi nas, żebyśmy dłużej go szukali, a gdy się nam nie udaje, to wtedy jest najbardziej zadowolony. A z reguły zawsze się nam nie udaje – dlatego on jest zawsze zadowolony i może dlatego nazywa się właśnie szczęściem…

Jeśli nie możesz zapomnieć, lecz nie pamiętasz o czym, pomyśl, że nie możesz stracić drugi raz tego co raz już zaginęło. Naucz się, że w zwątpieniu i rozpaczy powstaje w Tobie nowe życie.
A gdy będziesz już mógł kochać wystarczająco, będziesz najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Przestań więc czekać, aż ktoś przyniesie Ci kwiaty, bo i tak nigdy nie będą takie jakich pragniesz. Pozwól by w Twej duszy zakiełkowało ziarno mądrości, które w wielu z nas obumiera. Unikniesz wtedy ślepego cierpienia …

Myśl moja, dzięki Tobie
do Ciebie biegnie,
kolorowa i czysta – to nic,
że jesteś na końcu świata.
Gdziekolwiek jesteś – bądź.
Nic tak nie zbliża, jak myśli
słane wprost do serca,
szaleńczo biegnąc naprzeciw
spotykają się w przestrzeni – wtedy
szczęściem porażona gwiazda spada,
czyniąc mrok piękniejszym dla innych …

Przyczyną połowy naszych błędów życiowych jest to, że odczuwamy tam, gdzie powinniśmy myśleć, a myślimy tam, gdzie powinniśmy odczuwać.

„Gramy z otoczeniem w przeróżne gry. Jak aktorzy obsadzamy się w rozmaitych rolach wobec innych ludzi. Na przykład: Gdyby nie on, Patrz, co przez ciebie zrobiłam, Prawda, kochanie?, Ja wam pokażę. Po co gramy? Żeby być w kontakcie z innymi i doświadczać zainteresowania. Jednak gry są substytutami prawdziwego życia, odgradzają od bliskości i intymności. Dopiero nie grać to żyć.
Gry pozwalają być wśród ludzi – to jasne, że nie sposób być prawdziwie z każdym człowiekiem. Ale by być pełnią życia, potrzebujemy związków, w których nie gramy, a nawet jeśli troszkę pogrywamy, to chwile szczerości i bliskości przeważają. Abyśmy mogli wychodzić z gier, w które gramy z ważnymi dla nas ludźmi, potrzebujemy rozwijać świadomość, spontaniczność oraz intymność. Człowiek świadomy jest żywy, ponieważ wie, co czuje w danej chwili. Wie, że po jego śmierci drzewa będą rosnąć nadal, lecz jego już nie będzie, więc teraz chce je widzieć najintensywniej, jak potrafi. Spontaniczność oznacza wolność wyboru i wyrażania własnych uczuć. Intymność to spontaniczna, wolna od gier otwartość osoby świadomej. Sednem intymności jest oczywiście miłość. Gry ją zasłaniają, odcinają od tego miejsca w nas, które dzielimy ze wszystkimi istotami.”